Het is eind jaren negentig, ergens in Oost-Europa, als de koffie van Douwe Faber begint te schuimen zodra hij er melk in schenkt. En niet zo’n beetje ook.“Die dronk ik maar eens niet”, vertelt hij. Maar het zette hem vooral aan het denken: wat is hier aan de hand? “Melk was daar vaak dagen onderweg. Ongekoeld. En de stroom vanuit Rusland lag om de haverklap plat. De oplossing? Zorgen voor een stabiele energievoorziening. Door die betrouwbare energie kwam er een lokale economie, een supermarkt. Een kroeg. En meer bedrijven. Ik ontdekte: energie wordt economie.” Dat inzicht werd de basis vanEkwadraat.
Douwe is ondernemer geworden omdat hij iets zag wat niet klopte en dat wilde oplossen. “Ik ben geen milieuactivist”, zegt hij. “Wel ben ik voor een duurzame economie.” Waar duurzaamheid aan het begin van het millennium nog vaak werd gezien als idealistisch, keek Douwe er zakelijk naar. Duurzame energie was geen doel op zich, maar een middel. Om bedrijven sterker en sectoren toekomstbestendigte maken.
“Ik ben geen milieuactivist. Ik ben voor een duurzame economie.”-
Hij begon Ekwadraat in 2003, een adviesbureau dat bedrijven, overheden en ontwikkelaars helpt bij de energietransitie. Van eerste haalbaarheidsstudies en subsidieaanvragen tot het ontwerpen en realiseren van energieprojecten. Met een duidelijke richting startte hij in de agrarische sector, waar energieverbruik direct voelbaar was. Hij dacht mee over alternatieven voor gas, efficiënter gebruik en nieuwe systemen. Wat volgde, was een markt die langzaam begon te kantelen.
In die beginjaren liep Douwe ver voor de troepen uit. Duurzame energie was geen urgent thema. “Ik stond op een podium bij VNO-NCW en zei: er blijven straks maar twee soorten bedrijven over. Duurzame bedrijven en failliete bedrijven.” Hij lacht als hij eraan terugdenkt. “Ze vonden me een oproerkraaier.”
Toch zag hij iets wat anderen nog niet zagen. Duurzaamheid werd een strategische noodzaak, en Ekwadraat groeide daarin mee. Er werden scherpe keuzes gemaakt, juist op terreinen waar een verschil te maken was. Van agrarische sector tot industrie, van projecten tot beleid. “We stelden onszelf altijd de vraag waar we echt waardekonden toevoegen. En daar sprongen we dan op in.” Die focus maakte het bedrijf groter en steviger. Met als resultaat een partij die richting gaf aan de energietransitie.
“Van niets iets maken kan ik goed, maar managen wat al staat kost mij energie.”- Douwe Faber
Door de jaren heen groeide het aantal ideeën van Douwe. Van nieuwe markten tot nieuwe concepten. “Op een gegeven moment had ik meer ideeën dan tijd om ze goed uit te voeren. Want het runnen van een bedrijf vraagt focus en continuïteit. En daar begon het te schuren. Ik ben goed in iets opbouwen. Van niets iets maken. Maar een organisatie managen die al staat, met allerlei lagen en structuren? Dat kost mij energie.”
Douwe zette daarom bewust stappen om meer afstand te kunnen nemen van het bedrijf. Hij haalde eerst ervaren ondernemers aan boord als medeaandeelhouders, om niet langer alleen aan de top te staan. En om ze mee te laten bouwen en beslissen. Daarna volgde het opzetten van een volwaardig managementteam binnen Ekwadraat, onder leiding van een nieuwe directeur. “Ik zei: een bedrijf moet onafhankelijk van mij kunnen draaien. Anders is het geen gezond bedrijf.” Die beweging gaf ruimte. Aan het bedrijf, dat zelfstandiger werd, en aan Douwe zelf om zijn passie te hervinden.
Naarmate Ekwadraat groeide, dacht hij steeds na over de volgende stap. De energietransitie kwam ondertussen in een stroomversnelling. De markt professionaliseerde. En steeds vaker werden bedrijven in de sector onderdeel van grotere groepen, vaak gesteund door private equity. “Ik zag het speelveld veranderen. Het ging niet meer om groeien van zestig naar honderd man, maar om écht groot worden.”
Die schaalvergroting vroeg meer structuur, meer integratie, meer management. En daar knelde het. “Ik voelde dat ik minder relevant werd voor Ekwadraat en dat de fase waarin we beland waren steeds minder energie gaf.” Het interne kompas dat verschoof, werd de kern van zijn beslissing.
“Van de eettafel tot vakanties: Ekwadraat was altijd onderdeel van ons gezin”- Douwe Faber
In 2023 viel het besluit: Ekwadraat zou worden verkocht. “Dat is best een moment. Het is toch je eerste kindje.” Zijn bedrijf zat verweven in alles. Ook thuis. Zijn gezin groeide op met Ekwadraat. “Vakanties, gesprekken aan tafel: het bedrijf was onderdeel van ons gezin. De beslissing om te verkopen werd daarom een gezamenlijk proces. We hebben het er echt met elkaar over gehad. Ik deed het niet alleen.”
Voor de begeleiding van het verkoopproces schakelde Douwe Marktlink in. “Zij brachten structuur aan, benaderden een brede groep potentiële kopers en zorgden voor een competitief traject.” Er werd gemikt op twaalf partijen. “Het werden er bijna twintig. En waar we hoopten op vijf biedingen, ontvingen we er tien.” Gesprekken, onderhandelingen, keuzes volgden elkaar op. “Het was een soort snelkookpan. Normaal leer je elkaar rustig kennen. Nu moest ik in een paar maanden beslissen met wie ik verder zou gaan. Ik vond dat best stressvol.”
Uiteindelijk bleef er een selecte groep over. En moest er gekozen worden. “Niet alleen op prijs”, benadrukt Douwe. “Juist niet. Je kiest niet alleen een koper. Je kiest een partner voor je bedrijf, voor je mensen. Het is een beetje alsof je zegt: met jou ga ik trouwen. Jij gaat voor mijn kind zorgen.”
De keuze viel op Movares. Vanwege de inhoudelijke klik, de strategische fit en de overtuiging dat het bedrijf daar verder kon groeien, zonder zijn kern te verliezen. “Dan moet je vertrouwen hebben. Je weet het nooit honderd procent zeker, maar het moet goed voelen.”
Op 8 oktober 2025 was de deal bekrachtigd. Een dag die Douwe niet snel zal vergeten. “Dat was wel een moment. Alle spanning van de maanden ervoor valt weg. Ineens voel je opluchting, trots en ruimte voor emotie. Toen dacht ik pas: het zit goed.” Maar lang stilstaan was er niet bij. De volgende ochtend stond het team klaar. Het nieuws moest gedeeld worden.
“We hebben iedereen bij elkaar geroepen. Dat was best heftig. De mensen waren niet verrast over de stap, ze hadden het wel een keer verwacht. Maar niet op dit moment.” De overgang werd zorgvuldig begeleid. Met aandacht voor medewerkersen klanten. “Dat was voor mij de voorwaarde.”
“Ik werk nog veel, maar anders. Meer op mijn voorwaarden.”- Douwe Faber
Ook na de verkoop is Douwe actief gebleven in de energietransitie, onder andere met ontwikkelbedrijf D4 en als adviseur voor andere ondernemers. Minder operationeel, meer strategisch. “Ik werk nog veel, maar anders. Meer op mijn voorwaarden.”
De rode draad? Die is onveranderd. “Ik wil relevant zijn. Dat vind ik het allerbelangrijkste. Of dat nu is door nieuwe projecten te ontwikkelen, ondernemers te begeleiden of bruggen te slaan tussen sectoren. Ik wil iets kunnen betekenen op de juiste plek op het juiste moment.”
Als hij terugkijkt op 23 jaar Ekwadraat, komt hij tot een paar lessen die hij anderen wil meegeven. “Heel simpel: koers houden. Al klinkt het eenvoudiger dan het is. Zeker in een wereld die continu verandert. En een tweede tip: doe wat je energie geeft.”Douwe ziet ondernemers die te lang doorgaan. Volgens hem draait het om timing en eerlijk zijn naar jezelf. “Als je energie weg is, ben je eigenlijk te laat.”
Neem vrijblijvend contact op met ons.