Tien jaar lang ging Moes (Moustafa) Elhafiani vol gas. Zeven dagen per week, altijd bereikbaar, altijd maar door. Zo bouwde hij European Techsupply (ETS) uit tot een toonaangevende speler in de maritieme groothandelsmarkt. De omzet groeide, het ging goed. Toch begon er iets te knagen. “Ik zag om me heen mensen die genoten van het leven. Weekendjes weg, tijd met hun gezin. Toen dacht ik: is dit het nou?” Het leidde tot een besluit dat hij lange tijd voor zich uitschoof.
Ondernemen zat er al vroeg in. Moes groeide op in Utrecht, in een gezin met zes kinderen, waar zijn vader in de autohandel zat. “Als jongetje van twaalf ging ik al mee auto’s kopen op de automarkt (Veemarkt). Tijdens schoolpauzes ging ik niet naar de supermarkt zoals de anderen, maar naar het openleercentrum om auto’s te zoeken. En als ik iets had gevonden, ging ik na school samen met mijn vader kijken. Dan vroegen ze hem: u had gebeld? En dan zei mijn vader trots: nee, dat was mijn zoon. Dat vond hij prachtig.”
De start van ETS kwam redelijk spontaan tot stand. Tijdens zijn studie rechten werkte Moes in een restaurant. Daar raakte hij aan de praat met een vaste gast die actief was in de technische groothandel. Wat begon met een juridisch advies, groeide uit tot een vriendschap. En uiteindelijk tot een idee. “Hij zei: zullen we samen iets beginnen? Ik zei eigenlijk meteen ja. Het voelde goed.”
In 2016 startten ze ETS, een groothandel in afsluiters, slangen, koppelingen, afdichtingen en hydraulische componenten. “Ik heb die eerste maanden vaak naar mijn scherm zitten kijken met een hoofd vol vragen. Alles was nieuw.” Toen hij iets moest afleveren op een schip in de Rotterdamse haven, kreeg hij pas echt gevoel bij zijn werkgebied. “Ik liep wel twee uur lang rond op dat schip. Ik vond alles eraanindrukwekkend. Het was voor mij echt liefde op het eerste gezicht. Toen wist ik: dit is het.”
In die beginperiode liep het nog geen storm. Om kosten te besparen nam Moes een rigoureuze beslissing. “Ik woonde in Utrecht en ons pand stond in Ridderkerk. Steeds op en neer reizen was te duur. Ik heb toen een jaar lang in de bedrijfshal geslapen.”Het typeert zijn mentaliteit: alles voor de zaak.
Vanaf het begin vaart ETS niet op een strak businessplan, maar op loyaliteit en klantgerichtheid. Een anekdote blijft Moes altijd bij. “Een nieuwe klant belde voor een boor. Dat was eigenlijk niet eens ons product. Maar ik dacht: we gaan het gewoon regelen.” Hij stapte in de auto, haalde het op, leverde het af.
“De volgende dag had die klant weer iets nodig. En de dag erop weer. Binnen een week liep het op naar dertigduizend euro aan bestellingen en uiteindelijk werd het een relatie van een half miljoen per jaar. Toen heb ik geleerd om nooit ‘nee’ te verkopen. Je weet nooit waar het toe kan leiden.”- Moes
De servicegerichte instelling van ETS verspreidde zich als een lopend vuurtje. Het bedrijf groeide gestaag en dankzij de sterke samenwerking tussen de twee ondernemers werd een solide basis gelegd voor de toekomst. De samenwerking tussen Moes en zijn compagnon verliep jarenlang succesvol en vormde de basis voor de groei van ETS. Na jaren van betrokken ondernemerschap besloot zijn compagnon echter een stap terug te doen. Moes nam daarop zijn aandelen over en kreeg daarmee ook de volledige dagelijkse leiding over het bedrijf.
Vanuit die nieuwe rol richtte hij zich steeds meer op het delegeren van verantwoordelijkheden en het verder professionaliseren van de organisatie. Hierdoor ontstond ruimte om op te schalen, processen te verbeteren en de groei te versnellen. Deze aanpak wierp zijn vruchten af: binnen drie jaar tijd verdubbelde de omzet van vier naar acht miljoen euro.
Terwijl het bedrijf lekker doorgroeit, neemt de druk toe. “Je bent altijd bezig. Altijd verantwoordelijk. In een sector die 24/7 doorgaat, verwachten klanten dat je altijd paraat staat. Dag en nacht. Als je gebeld wordt, moet je leveren.” Jarenlang ging dat goed. Totdat Moes’ kijk op het leven veranderde. “Ik had een mooi bedrijf, en het ging financieel goed. Maar het voelde niet meer goed. Het leven is te mooi om alleen maar te werken. Daarom besloot ik op zoek te gaan naar een partner om de verantwoordelijkheden mee te delen.”
Hij bespreekt het idee met zijn accountant, die hem in contact brengt met Marktlink. Na het eerste gesprek begint hij toch te twijfelen. “Het komt dan ineens heel dichtbij. Het is toch je kindje.” Er volgen maanden van wikken en wegen. “Ik probeerde afstand te nemen, maar dat lukt niet als je er elke dag middenin zit.” Uiteindelijk hakt hij de knoop door.
Het traject dat volgt, ervaart hij als intens. “Alles wordt doorgelicht. Tegelijkertijd draait de business door en mag niemand iets weten. Dat was zwaar.” Een paar keer staat Moes op het punt om de handdoek in de ring te gooien. “Het was maar goed dat ik Marktlink had; zij trokken me er steeds weer doorheen. En voor het financiële stuk waren ze ook onmisbaar, want ik ben dus absoluut niet van de cijfers. Soms dacht ik echt: waar gaat het over? Dan legden ze alles uit, zo vaak als het maar nodig was.”
Uiteindelijk spreken meerdere partijen hun interesse uit. “Bij de eerste partij twijfelde ik. Bij de tweede zei ik meteen nee. En toen kwam Indutrade, een Zweedsinvesteringsconcern. Ik liep naar buiten en zei: met hen stap ik in het huwelijksbootje.De filosofie klopte gewoon. Zij geloven ook in autonomie en staan erom bekend dat ze de bedrijven die ze overnemen laten zoals ze zijn. Dat was mijn belangrijkste voorwaarde. De ziel van ETS moest behouden blijven.”
Het moment van tekenen verliep anders dan hij dacht. “Ik werd emotioneel, maar het gevoel van ontlading bleef uit. Ik voelde nog steeds veel verantwoordelijkheid.” Geleidelijk werd dat gevoel minder en de blik breder. Het partnerschap met het beursgenoteerde Indutrade biedt nieuwe mogelijkheden. ETS heeft nu toegang tot een internationale groep met honderden bedrijven en de kans om grotere projecten aan te nemen. “Voorheen kwamen we bij bepaalde partijen niet eens aan tafel.”
Als Moes terugkijkt, is één ding voor hem glashelder. “Ik ben blij dat ik niet alleen voor het geld ben gegaan.” Dat is dan ook meteen zijn advies aan andere ondernemers die overwegen te verkopen. Hij heeft het om zich heen gezien: bedrijven die na een overname hun identiteit verliezen.
Daar is niks meer van over. Kies de juiste partner en laat je begeleiden in dat proces. Het is een intensief pad. Daar heb je mensen voor nodig die je vertrouwt.”- Moes
Vandaag de dag staat Moes nog steeds aan het roer van ETS, maar nu als directeur in plaats van eigenaar. En met meer rust en meer ruimte om vooruit te kijken, omdat hij Indutrade naast zich heeft staan. Zijn toekomstplannen? “Voorlopig blijf ik. ETS is nog steeds mijn kindje.”
Neem vrijblijvend contact op met ons.