Onderzoeks- en informatieplicht in een due diligence: hoeveel informatie moet ik verstrekken?

Om tijdens het overnameproces inzicht te krijgen in onder andere alle financiële zaken van de onderneming die u wilt overnemen, wordt tijdens overnametrajecten een boekenonderzoek uitgevoerd, ook bekend als ‘due diligence’. Een due-diligenceonderzoek maakt vrijwel altijd deel uit van het bedrijfsovernametraject.

Over het algemeen wordt verondersteld dat een due diligence alleen over financiële gegevens gaat. Dit is niet het enige dat een koper dient te onderzoeken. Afhankelijk van de grootte van een onderneming moet dit onderzoek veel verder gaan. Bestaan er lopende contracten met afnemers of leveranciers? Hoe lang zijn de lopende contracten? Wat voor contracten zijn er afgesloten met het personeel? Wat is de marktpositie van de onderneming? Dit soort contracten kunnen immers een grote invloed hebben op de transactiesom.

Stel direct uw vraag

Neem contact op

Onderzoeks- en informatieplicht

Bij een due-diligenceonderzoek snijdt het mes aan twee kanten: de verkoper dient de koper te informeren, maar de koper moet ook zelf een onderzoek instellen. De lastige vraag in deze situatie is waar de informatieplicht van de verkoper ophoudt en waar de onderzoeksplicht van de koper begint. Hoever gaat u in het verstrekken van informatie aan de koper in spé, en wat zijn de grenzen van de onderzoeksplicht?

Précontractuele goede trouw

In het verleden is hier een uitspraak over gedaan door de Hoge Raad. Als iemand overweegt om een overeenkomst aan te gaan met een andere partij, dan brengt dat de zogenaamde “précontractuele goede trouw” met zich mee. Dat wil zeggen dat het de verantwoordelijkheid van de verkopende partij is om maatregelen te nemen waarmee voorkomen wordt dat onder onjuiste voorstellingen toestemming wordt verstrekt tot een overname. Daarbij mag ervan worden uitgegaan dat verstrekte informatie ook daadwerkelijk juist is.

De verkoper is dus verplicht te goeder trouw mee te werken aan het onderzoek, sterker nog: als na het overnametraject blijkt dat bepaalde belangrijke relevante informatie niet bekend was bij de koper, dan had de verkoper deze informatiemoeten verstrekken, ook als de koper die zelf door middel van eigen onderzoek had kunnen achterhalen. Er wordt dus een groot beroep gedaan op de mededelingsplicht van de verkoper.

Geen informatie achterhouden

Laten we vooropstellen dat het belangrijk is om als verkoper geen informatie achter te houden over de onderneming. Waar de exacte grens ligt tussen de informatieplicht en onderzoeksplicht is moeilijk te bepalen en zal per situatie verschillen. De koper in spé moet ruimschoots de mogelijkheid krijgen onderzoek te doen. Wordt deze mogelijkheid beperkt, dan kan dit de mededelingsplicht verzwaren.

In het algemeen geldt dus zoals hiervoor aangegeven dat de mededelingsplicht zwaarder weegt dan de onderzoeksplicht. Een verkoper dient dan ook een onvoorzichtige koper te beschermen. Dit betekent niet dat een koper in spé achterover kan leunen en verwachten de informatie in de schoot geworpen te krijgen. Mocht de koper twijfelen aan de verkregen informatie, is het aan de koper een diepgaander of breder onderzoek te verrichten.